ناپلئون میگه: اشک در زن سبب تسکین آلام درونی می شود، ولی در مرد مردانگی را تباه می سازد.
نمی دانم باید این حرف را پذیرفت یا نه!
اما می دانم که دردهای بزرگ رو نمی توان گریست.
همواره پشت هر گریه خالی شدن نیست...


پ.ن: عنوان مطلب رو چگونه می خونید، نَگریستم یا نِگریستم؟

تا نگویی اشک های شمع از کم طاقتی است // در خودم آتش به پا کردم ولی نگریستم