در جنون لذتی است که عاقلان از درک آن عاجزند.
مجنون چون در اعماقِ زیباییِ لیلی غوطه ور شد،
دگران همه در شگفت ماندند،
دیوانه اش پنداشتند،
از خویشتن راندند، 
مجنونِ قصه اش کردند!
آری؛
رسم آن دوران دل سپردن بود،
لیک مجنون سر سپردن آموخت.

[از خودم!]

____________________________

من از  چشمان تو ،

         چیزی نمی خواهم!

                             بجز،

                                  گاهی،

                                           نگاهی،

                                                   اشتباهی....!

____________________________

 "دوستت دارم"

تکیه کلام تو بود،

من،

بی جهت به آن تکیه کرده بودم!

____________________________


گور پدر این صندلی که می‌گوید:

«من یک‌نفره‌ام»!

هندسه عشق

جای مرا باز می‌کند

کنار تو


از ابن محمود

____________________________

چگونه پیدایت کنم؟
وقتی به یاد نمی آورم
چگونه گُمت کرده ام...

گروس عبدالملکیان

____________________________

چایِ داغی که دلم بود به دستت دادم
آنقدر ســـرد شـــدم از دهنــــت افتادم 

تو نباشی من از اعماق غرورم دورم
زیر بی رحم ترین زاویه ی ساطورم


تو نباشی من و این پنجره ها هم زردیم
شاید آخر سر ِ پاییز توافق کردیم


برگرفته از مثنوی بلند علیرضا آذر
____________________________

بهم گفت  تا الان گرسنه ات نشده که عشق از کله ات بپره.
گفتم تا حالا تو خیابون شاشت نگرفته که هر دو تا رو یادت بره.
____________________________


برگ از درخت خسته میشه، پاییز فقط بهونه است.

___________________________


قضیه من و زندگی حکایت پشه و شیشه است.
یه روز شیشه ام، یه روز پشه...

___________________________

این روزا تو جامعه آدمایی هست که 
به چشم گوسفند تو رو می بینند 
و میان جلو که خرت کنند
اما تو گرگ باش!