اشتباه از جایی شروع میشه که دنیاتو میذاری کنار و از یه نفر یه دنیای جدید واسه خودت می سازی. اون یه روزی میذاره میره و دنیات از هم می پاشه. دیگه نه اون دنیای گذشته ات رو داری، نه دنیایی که ساختی رو و نه علاقه ای واسه ساختن دنیای جدیدتری. تو می مونی و یه زندگی اجباری. به قول حصین "زندگی گفت یه چیز رو یاد پس بگیر، امید بده به جاش بیلاخ پس بگیر."